De Geitestoet - het concept
Het scenario van de stoeten vertelt de geschiedenis en de folklore van Wilrijk. De 6de editie van de Geitestoet trekt op 19 september 2010 door de Wilrijkse straten. Voor deze stoet werkt de regisseur Etienne Mommerency aan een scenario met verschillende nieuwe elementen.
Deel I: Wilrijk, rijk aan geschiedenis
De geschiedenis van Wilrijk gaat terug naar een oude Keltische bewoning omstreeks 600 voor Christus. De naam Wilrijk zou afkomstig zijn van het woord “villariacum” romeinse villa. In de stoet wordt vanaf deze periode de grote en kleine geschiedenis van Wilrijk via spectaculaire gebeurtenissen en boeiende personages tot leven gebracht.
Deel II: Wilrijk, rijk aan folklore
Vroeger was Wilrijk een klein dorp midden in een streek van bossen en heide. Landbouwers, veetelers en andere ambachtslui vonden er een geschikte plek om te leven en te werken. Het volkse leven van werk en ontspanning, vol vreugde en verdriet, uitte zich in bloeiende gildes en verenigingen. Hiervan krijgen de toeschouwers een sfeerbeeld in het tweede deel van de stoet.
Deel III: Wilrijk, het geitedorp
Wilrijk kreeg de bijnaam 'Geitedorp' naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen in 1895, toen een hevige strijd tussen de katholieken en de liberalen woedde. De ene wees de andere met de vinger, maar de katholieken bleven doof voor de beschuldigingen van de tegenpartij. Als loon voor hun laksheid noemden de liberalen alle inwoners van Wilrijk geitekoppen. In het derde deel van de stoet komt zowat alles aan bod wat met de geit te maken heeft: van het 2 PK'tje tot de uitbeelding van enkele spreuken, zoals een oude bok lust nog een groen blaadje.
Deel IV: Wilrijk, het rijk van Lange Wapper
De Antwerpse kwelduivel Lange Wapper werd geboren in Wilrijk bij pachter Peer-Jan uit een reusachtige rode kool die middenin een bed peterselie lag. Voor de Wilrijkenaars is hij geen kwelgeest, maar een sympathiek figuur die in deze editie van de Geitestoet talrijke reuzengrote vrienden ( steltenlopers, reuzen, enz.) uitnodigt om mee op te stappen. Hijzelf verdient een ereplaats in de apotheose van de stoet.
