Bom ontploft niet, vermoedelijk door ontbreken van springstof.
 
Leo Van den Brande vertelt: “Mijn eerste herinnering aan een V-bom is er één van verrukking. We woonden toen op Antwerpsesteenweg nummer 392. Waarom herinner ik me nog dat - en enkel dat - huisnummer? Moeder stond in het bakkerijwinkeltje. Ik was aan het spelen achter het huis. Plots zag ik een groot gevaarte laag overvliegen! Dat ‘ding’ landde achteraan in de tuin! Verrukt rende ik naar de winkel om uit te schreeuwen dat er een grote ballon was overgevlogen en in de tuin lag. Misschien had ik als zevenjarige al veel fantasie want de gesprekken vielen even stil. Even maar, dra ging het brood snijden (toen nog met een handbediend snijmachientje) verder en werd de draad van het gesprek verder opgenomen. Later bleek dat een V1 in onze tuin een zachte landing had gemaakt en daardoor niet ontploft was. Ik besefte helemaal niet dat wij veel geluk gehad hebben. Wel had ik een binnenpretje. Al die ongelovigen van de winkel en ook die van de Antwerpsesteenweg en de Molenstraat moesten hun huis ontruimen toen de bom gedemonteerd werd, nvdr). Mijn moeder sakkerde nog het meest: al die broden die niet verkocht waren! Ze werd dus goed gestraft om me niet te geloven.”

Anno 2014: De Windmolenstraat is ongewijzigd gebleven. De tegels zijn in het voetpad geplaatst voor het huisnummer 35.