“Vroeger droeg ik stiekem vrouwenkleren, sinds 13 jaar kom ik er openlijk mee naar buiten. Ik ben dus al 13 jaar uit de ‘dameskast’. Ook al wordt een man in vrouwenkleren tegenwoordig meer aanvaard, toch blijft het een gevoelig thema in de stad. Bepaalde mensen hebben er nog altijd problemen mee. Ik ben zelfs al een paar keer fysiek belaagd en iemand gooide ooit een grote steen tegen mijn voordeur. Er zijn dan ook bepaalde plaatsen in Antwerpen die ik mijd, vooral ‘s avonds. Bepaalde wijken zijn nu eenmaal minder tolerant dan andere wijken.”

“Over het algemeen zijn de reacties gelukkig heel positief. Mensen glimlachen naar mij, geven me complimentjes en zeggen hoe dapper ze me vinden. Dat geeft me telkens weer een warm gevoel vanbinnen. Ik woon heel graag in onze buurt in Berchem. Ik ben opgegroeid in het Waasland en ben om twee redenen naar Antwerpen gekomen: omdat ik hier mijn echtgenote heb leren kennen en omdat ik een job had gevonden bij Agfa-Gevaert, waar ik uiteindelijk 42 jaar heb gewerkt.”

“Natuurlijk heb ik de stad enorm zien veranderen, zeker qua diversiteit. Op de tram waan ik me soms in een ander land. Maar ik sta daar over het algemeen positief tegenover. Leven en laten leven, dat is mijn devies. Helaas gebeurt het af en toe dat ik word uitgemaakt voor ‘vuile homo’, terwijl dat zelfs niet klopt. Dat kwetst me natuurlijk. Gelukkig kan ik dat nogal snel van me afzetten. Ik blijf in ieder geval wie ik ben en dat mogen de mensen weten.”