DE KLOK TIKT | Enkele dagen voor de Bevrijding krijgt Wilhelm Metzger vanuit Brussel het bevel alles in gereedheid te brengen om het volgepropte munitiedepot te vernietigen door het te laten springen. Op risico van zijn eigen leven negeert hij het bevel van hogerhand en neemt verregaande maatregelen.

Donderdag 31 augustus: Metzger laat in eerste instantie een deel van de zwaarste bommen uit het fort halen en vervangen door exemplaren van een lichter kaliber. Dat zou de impact van een mogelijke explosie verkleinen;
Zaterdag 2 september: Metzger geeft zijn manschappen opdracht zoveel mogelijk munitie langs de waterkant op te stapelen. Maar de Duitse overheid ruikt lont en stuurt vanuit Brussel een majoor om de zaak te controleren. Gelukkig wordt Metzger vooraf gebrieft van het bezoek en geeft de Belgische fortarbeiders het bevel om geen munitie in het water te gooien op het moment dat ‘de dikke majoor uit Brussel passeert’. Bij aankomst krijgt een van Metzgers onderofficieren de opdracht om de inspecteur rond te voeren in een motor met zijspan. Noch de onderofficier, noch de dikke majoor, worden later nog teruggezien…;
Zondag 3 september: Het eigenlijke bevel om de munitie in de vestinggracht te werpen wordt die zondagvoormiddag omstreeks 10.30 uur gegeven. Later op de dag schakelt Metzger het Antwerpse gemeentebestuur en de politie in voor versterking. Na middernacht worden de bewoners uit de Legerstraat, Koornbloemwijk en ruime omgeving, gewekt door de politie. Aan de mannen wordt gevraagd dringend naar het fort te komen om hulp te bieden. De overige bewoners wordt aangemaand hun woningen onmiddellijk te verlaten.

De fortarbeiders en aanwezige militairen krijgen de nodige steun van een honderdtal vrijwilligers uit de buurt. Honderden tonnen explosieven worden die nacht in de vestinggracht van Fort 7 gedumpt.

De klok tikt en het gevaar is niet ondenkbaar dat er tijdens het transport van de bommen toch een explosie zou plaatsvinden. Het is een spannende tijd voor de omwonenden, en iedereen houdt zijn hart vast voor wat komt.

Maandag 4 september: Veel vroeger dan verwacht, rijden de bevrijdingstroepen over de Rupel in Boom, via de Boomsesteenweg en de Sint-Bernardsesteenweg richting Antwerpen;
Maandag 4 september 1944, omstreeks 11.25 uur, zijn de Britten ter hoogte van café De Valck aan de Boomsesteenweg;
Stipt om 11.30 uur verlaat majoor Metzger per auto het fort. Bijna een jaar lang verneemt niemand nog iets over hem.

Tegen de middag rijdt een colonne Shermantanks tegen hoge snelheid door Wilrijk naar Antwerpen, gevolgd door lichtere pantservoertuigen van het type Brencarrier. Wilrijk wordt bevrijd door de Royal Artillery - 107 Heavy Anti-aircraft - British Liberation Army (RA-107-HAA-BLA).

WILHELM METZGER, HELD VAN WILRIJK! | Na de Bevrijding blijft de sympathie voor de voormalige Duitse bevelhebber van Fort 7, majoor Wilhelm Metzger, bij de Wilrijkse bevolking overeind. Met respect spreekt men over ‘de held van Wilrijk’. Zijn besluitvaardig optreden behoedde Wilrijk voor een ramp van ongekende omvang. De explosie van het fort had zondermeer vele honderden onschuldige burgers het leven gekost. Een groot deel van Wilrijk zou er vandaag totaal anders uitzien.

DE JOODSE FAMILIE TROEDER EN MAJOOR WILHELM METZGER | Metzger wordt ingekwartierd in de Sorbenlaan 22 in Wilrijk, een villa die toebehoort aan de joodse familie Troeder. Albert Troeder is gewezen directeur van de intussen gesloten Minervafabriek. De verstandhouding en het samenleven onder hetzelfde dak verloopt gemoedelijk en respectvol. Geleidelijk ontstaat er tussen beiden een vertrouwensband.

Vanaf 28 oktober 1940 legt het Duitse militaire bestuur maatregelen op die de Joden hun fundamentele burgerrechten ontnemen. Met die eerste verordeningen tegen Joden in Antwerpen verslechtert ook de situatie voor de familie Troeder in de Sorbenlaan. Nadat in dezelfde straat een eenheid van SS’ers wordt ingekwartierd, en nog vele andere medeofficieren, is de toestand voor de joodse familie onhoudbaar. Op aandringen van Metzger besluit Albert Troeder om in 1941 met zijn familie te vluchten uit Wilrijk. Ze krijgen hulp van Duitse militairen, vrienden van Metzger. Aan de familie beloofd Wilhelm Metzger dat hij persoonlijk zal instaan voor de bescherming van hun eigendommen.

De familie Troeder vindt onderdak in het Franse Marseille en leeft er gedurende de oorlog verder ondergedoken. Nu er in de Wilrijkse villa geen joden meer aanwezig zijn, wordt Metzger van hogerhand ook verplicht de meubels uit het huis te liquideren. Al wat Joods was diende verwijderd uit de samenleving. Na een nachtelijke verhuis belanden de meubels bij bevriende buren.

WILRIJK | Voor een snelle frontbevoorrading zorgt het Ordonance Depot met hun zgn. ‘Red Ball Express’. Omdat de snelle opmars van de geallieerden in Antwerpen tijdelijk was stilgevallen, moest een massa materieel voorlopig opgeslagen worden in beschikbare gebouwen langs de Boomsesteenweg. In Wilrijk slaat het 15de Army Ordonance Depot zijn tenten op in steenbakkerij Neerland, de bedrijfsgebouwen van meubelfabriek De Staepelaere, en op het voetbalterrein van FC. Wilrijk. De administratie vindt onderdak in kasteel Hof Ter Beke.