Welkom!

Antwerpen.be maakt gebruik van cookies. Aan de hand van die cookies verzamelt en analyseert Antwerpen.be informatie over uw bezoek. Genieten van een optimale A-ervaring? Bevestig met alle cookies toestaan. Stel voorkeuren in en bepaal welke informatie u met Antwerpen deelt. Houd er rekening mee dat bepaalde media enkel beschikbaar zijn indien u de cookies ervan aanvaardt. Antwerpen.be bewaart cookievoorkeuren. U kan ze aanpassen via cookies beheren. Meer weten? Raadpleeg onze Cookieverklaring. Antwerpen.be waardeert uw vertrouwen en wenst u een verrijkende surfervaring toe!

stad Antwerpen
Marcel poseert lachend met smoking aan in een rolstoelStad Antwerpen

"Durf te tonen wie je bent en wat je kan"

Marcel zit in een rolstoel. “Na mijn operatie ben ik lang angstig geweest. Als kind en als tiener had ik het gevoel dat iedereen naar me staarde."

"Ik kom op mijn werk bij stad Antwerpen veel mensen tegen en ik kom met iedereen goed overeen. Den Bell, waar ik normaal werk, is gelukkig heel rolstoelvriendelijk. Collega’s proberen me ook vaak te helpen, maar dat hoeft eigenlijk niet. Ik zit al zo lang in een rolstoel dat ik het gewend ben om mijn plan te trekken. Maar het is natuurlijk wel een mooi gebaar."

"Toen ik 7 was, vonden de dokters een gezwel in mijn hoofd. Ze dachten dat het een tumor was, maar dat bleek achteraf niet zo te zijn. De operatie om de zogezegde tumor te verwijderen, liep verkeerd af. Daardoor heb ik 2 jaar lang niet kunnen bewegen of praten. Na jarenlange kinesitherapie en logopedie kan ik weer praten en zelfs korte afstanden wandelen. Maar ik ben al te vaak gevallen, dus koos ik bewust voor een rolstoel."

“Na mijn operatie ben ik lang angstig geweest. Als kind en als tiener had ik het gevoel dat iedereen naar me staarde. Het liefst wilde ik me verstoppen voor de wereld. Maar dat aspect van mijn leven heb ik intussen helemaal omarmd. Ik heb er zelfs de liefde van mijn leven door gevonden. Mijn vriendin zit ook in een rolstoel, sinds haar geboorte. Ongeveer 20 jaar geleden deden we allebei aan competitiezwemmen en zo heb ik haar ontmoet. 12 jaar geleden begonnen we met competitief rolstoeldansen. We doen mee aan wedstrijden en hebben al veel prijzen gewonnen. Mensen zijn vaak bezorgd over wat ze allemaal niet kunnen. Maar je kan veel meer dan je denkt! Dát is voor mij diversiteit: durven tonen wie je bent en wat je kan, en zo anderen inspireren om dat ook te doen."