Welkom!

Antwerpen.be maakt gebruik van cookies. Aan de hand van die cookies verzamelt en analyseert Antwerpen.be informatie over uw bezoek. Genieten van een optimale A-ervaring? Bevestig met alle cookies toestaan. Stel voorkeuren in en bepaal welke informatie u met Antwerpen deelt. Houd er rekening mee dat bepaalde media enkel beschikbaar zijn indien u de cookies ervan aanvaardt. Antwerpen.be bewaart cookievoorkeuren. U kan ze aanpassen via cookies beheren. Meer weten? Raadpleeg onze Cookieverklaring. Antwerpen.be waardeert uw vertrouwen en wenst u een verrijkende surfervaring toe!

stad Antwerpen
Arno poseert aan de ScheldekaaienStad Antwerpen

“Hoe meer je opvalt, hoe meer reacties je krijgt.”

Arno Fleerackers is 26 en woont sinds 4 jaar in Antwerpen. 

“Ik kan mezelf zijn in Antwerpen, omdat ik er bewust voor kies om me niks aan te trekken van wat anderen van me denken. Dat is een jarenlang proces geweest. Ik ben homo en besef dat je dat aan me ziet – al is dat geen bewuste keuze: ik druk me gewoon graag uit met kleding. En hoe meer je opvalt, hoe meer reacties je krijgt. Vaak zijn dat rare blikken, maar soms ook verbale opmerkingen. Zo stond ik eens op het perron toen iemand in een voorbijrijdende tram op het raam begon te bonken en “Homo!” naar me riep. Dat is niet fijn, maar het raakt me niet. Wat me wél raakt, is dat die persoon dat waarschijnlijk ook bij andere mensen doet en hen daar misschien mee kwetst.”

“Voor elke negatieve ervaring is er ook een positieve. En het zijn de positieve die ik meeneem. Dat zijn vaak kleine, spontane interacties. Een compliment van een wildvreemde doet toch nog net iets meer met je dan van iemand uit je directe omgeving. Zo is er één moment dat ik nooit zal vergeten. Ik stond op een vriend te wachten in de inkomhal van een museum, tussen een grote groep senioren. Ik was gewoon gekleed als mezelf en viel dus best op in die context. Omdat ik wat op mijn ongemak was, zonderde ik me af op een bankje. Maar dan kwam er opeens een omaatje naast me zitten. Ze kwam zeggen dat ze blij was dat ik geen grijze muis ben en dat ze het leuk vond dat ik mezelf durf te zijn. Als je van een onbekende zo’n positieve reactie krijgt, dan weet je dat je er mag zijn.

“Ik ben uit een dorp naar Antwerpen gekomen, en dan merk je wel een verschil. In een stad heb je een grotere variëteit aan mensen, waardoor de locals meer gewoon zijn en je makkelijker gelijkgezinden vindt. Ik woon graag in het centrum omdat je er een fijne mix van mensen ziet en je er meer interactie met elkaar hebt. Je zal me dan ook niet snel met oortjes zien rondlopen. Spontane babbeltjes met mensen uit de buurt, daar kan ik echt van genieten.