Welkom!

Antwerpen.be maakt gebruik van cookies. Aan de hand van die cookies verzamelt en analyseert Antwerpen.be informatie over uw bezoek. Genieten van een optimale A-ervaring? Bevestig met alle cookies toestaan. Stel voorkeuren in en bepaal welke informatie u met Antwerpen deelt. Houd er rekening mee dat bepaalde media enkel beschikbaar zijn indien u de cookies ervan aanvaardt. Antwerpen.be bewaart cookievoorkeuren. U kan ze aanpassen via cookies beheren. Meer weten? Raadpleeg onze Cookieverklaring. Antwerpen.be waardeert uw vertrouwen en wenst u een verrijkende surfervaring toe!

Brandweer Zone Antwerpen
Agnetha voor een brandweerwagen

Als je na een goede rit als eerste ter plaatse komt, is het helemaal geslaagd voor mij

Bij Brandweer Zone Antwerpen heeft elke pompier één of meerdere specialisaties. Duiken, klimmen, seinkamer (dispatch), adembescherming, IGS  (incident gevaarlijke stoffen), technische hulpverlening en autovoerder. Die laatste is hoogstwaarschijnlijk een specialisatie die heel wat collega’s op hun cv hebben staan. Maar liefst 280 brandweermannen (m/v)  zijn chauffeur. Agnetha Vandendaele (37) is er daar eentje van. Ze rijdt al meer dan 15 jaar met alle mogelijke brandweerwagens en kent de stad als haar broekzak.

“Ik ben al heel lang bij de brandweer. In 2007 ben ik begonnen als ambulancier en een jaartje later werd ik meteen autovoerder. De belangrijkste taak van een autovoerder is natuurlijk rijden naar een interventie. Maar er komt veel meer bij kijken. Je bent verantwoordelijk voor het nazicht van de wagens en het kleine onderhoud. Je zorgt dat de wagens altijd volgetankt en proper zijn. En ook op het terrein heb je een belangrijke rol: een autovoerder zorgt ervoor dat er water uit de pomp komt en hij/zij staat in contact met de seinkamer voor radiocommunicatie. Je bent ook verantwoordelijk voor al het materiaal dat je bij hebt in je wagen. Een soort magazijnier op het terrein, want het is aan de autovoerder om de structuur op het veld te bewaren.

Het leukste aan de specialisatie is op alarm de kazerne buiten rijden. Dat doe ik nu letterlijk al jaren, maar het geeft nog altijd adrenaline! Als je na een goede rit dan ook als eerste ter plaatse komt, is het helemaal geslaagd voor mij (knipoogt).

Als ik uitstap uit een brandweerwagen, en zeker uit de hoogtewerker van 50 meter, dan heb ik wel wat beziens. De mensen verwachten niet dat er een vrouw uit zo’n grote brandweerwagen springt, en zeker niet zo’n kleintje. Ik ben namelijk niet zo groot en soms kan ik niet zo goed met m’n voeten aan de pedalen en daar wordt wel eens met gelachen. Maar mijn collega’s appreciëren me wel echt als chauffeur. Ik heb al heel wat ervaring en mijn stratenkennis in Antwerpen helpt daar ook echt bij. 

Werken in een mannenwereld doe ik eigenlijk ook heel graag. Ik voel me er thuis. Toen ik in 2007 bij de brandweer begon, was mijn vader (oud-sergeant bij BZA) daar echter niet helemaal happig op. Hij gaf me een gouden raad mee die ik nog altijd meedraag: “de brandweer moet zich niet aanpassen aan jou, maar jij past je aan aan de brandweer”. 

Ik ben na alle jaren nog steeds heel blij met mijn job, want ik wil nooit nog iets anders doen. Al vanaf dat ik 19 jaar ben, weet ik dat dit de job van mijn leven is. Bij de brandweer vindt iedereen zijn weg en het is ook oké om verschillende specialisaties te hebben en daar in uit te blinken. Veel pompiers staan in de rij om een brand te mogen blussen. Maar laat mij maar rijden!"

Agnetha back in the days
1|2
Agnetha in 2020
1|2