Welkom!

Antwerpen.be maakt gebruik van cookies. Aan de hand van die cookies verzamelt en analyseert Antwerpen.be informatie over uw bezoek. Genieten van een optimale A-ervaring? Bevestig met alle cookies toestaan. Stel voorkeuren in en bepaal welke informatie u met Antwerpen deelt. Houd er rekening mee dat bepaalde media enkel beschikbaar zijn indien u de cookies ervan aanvaardt. Antwerpen.be bewaart cookievoorkeuren. U kan ze aanpassen via cookies beheren. Meer weten? Raadpleeg onze Cookieverklaring. Antwerpen.be waardeert uw vertrouwen en wenst u een verrijkende surfervaring toe!

district Wilrijk
Van 1925 tot 1973 stond er achter het gemeentehuis een 32 meter hoge toren. Het was een overdekte staande dubbele wip. Binnenin schoten boogschutters naar een doel bovenaan de toren.Kring voor heemkunde v.z.w. Wilrica

Bist

Een driehoek uit het verleden

Wie goed kijkt, ziet dat de Bist een driehoekige vorm heeft. Dat is geen toeval. Het centrum van het hedendaagse Wilrijk ontstond in de Frankische periode (ca. vijfde tot achtste eeuw na Christus). Frankische bewoners bouwden hun dorpen vaak op een hoger gelegen terrein waar water aanwezig was. Ze omheinden een ruim stuk land rond de bron in de vorm van een driehoek. Hier kon het verzamelde vee drinken en grazen. Het omheind stuk grond groeide uit tot het dorpsplein en de ontmoetingsplaats voor alle Wilrijkenaren. Er werd gespeeld, gefeest, handel gedreven en recht gesproken. 

 

Kring voor heemkunde v.z.w. Wilrica
Maquette van het nieuwbouwproject aan de noordzijde van de Bist.

Wilrijk verliest haar dorpskarakter

​Ook de recente geschiedenis is prominent aanwezig op het plein. In de negentiende en de twintigste eeuw groeide de bevolking van Wilrijk explosief, onder meer door de nabijheid van Antwerpen. In 1873 kreeg Wilrijk een waardig gemeentehuis in neo-renaissancestijl, ontworpen door architect Eugeen Gife. In het gebouw werden ook een ‘gevangenhuis’ en veldwachterswoning ondergebracht. De Bist werd in die periode verfraaid tot een mooi aangelegd plein. In de jaren 1920 en 1930 werd het gemeentehuis stelselmatig uitgebreid. 

Na de Tweede Wereldoorlog groeide de welvaart sterk. Beleidsmakers keken vooral vooruit en overal in het land verrezen grote bouwprojecten in de steden. Ook Wilrijk bleef niet achter. In 1960 schreef het gemeentebestuur een nationale prijskamp uit om de gemeentekern te ‘herscheppen’. De twee winnende architecten Leirens en Sepelie mochten een complex in het gebied tussen de Bist, de Heistraat, de Jules Moretuslei en de Koningin Elisabethstraat ontwerpen. Er waren hevige voor- en tegenstanders. Nadat alle gebouwen onteigend en gesloopt waren, begonnen de werken in 1970. Het winkelcentrum opende zijn deuren in 1973 en de appartementen vielen dankzij sociale premies binnen het budget van veel gezinnen. 

 

Onzichtbaar verleden

De Franken waren zeker niet de eerste mensen die zich permanent op het grondgebied van Wilrijk vestigden. Niet ver van de Bist werden grafurnen gevonden die ongeveer 2500 jaar oud zijn. Die vondst toont aan dat er in Wilrijk een Keltische nederzetting was. In de Gallo-Romeinse periode (de eerste eeuwen na Christus) was er vermoedelijk ook een nederzetting. Aangenomen wordt dat de naam Wilrijk is afgeleid van ‘Villariacum’, een Latijns woord voor een kleine nederzetting die afhing van een grotere villa of vicus. Het gebied rond de Bist bleek voor nieuwe bevolkingsgroepen telkens gunstig terrein te zijn!

 

Jong en oud ontspande zich op de Bist. Kinderen speelden spelletjes en de mannen deden aan boogschieten op de staande wip. Ook de pomp is te zien op deze ingekleurde foto.Kring voor heemkunde v.z.w. Wilrica
Jong en oud ontspande zich op de Bist. Kinderen speelden spelletjes en de mannen deden aan boogschieten op de staande wip. Ook de pomp is te zien op deze ingekleurde foto.