Welkom!

Antwerpen.be maakt gebruik van cookies. Aan de hand van die cookies verzamelt en analyseert Antwerpen.be informatie over uw bezoek. Genieten van een optimale A-ervaring? Bevestig met alle cookies toestaan. Stel voorkeuren in en bepaal welke informatie u met Antwerpen deelt. Houd er rekening mee dat bepaalde media enkel beschikbaar zijn indien u de cookies ervan aanvaardt. Antwerpen.be bewaart cookievoorkeuren. U kan ze aanpassen via cookies beheren. Meer weten? Raadpleeg onze Cookieverklaring. Antwerpen.be waardeert uw vertrouwen en wenst u een verrijkende surfervaring toe!

district Wilrijk
Kring voor heemkunde v.z.w. Wilrica

Steytelinck

Van houten huis tot kasteel Steytelinck

​Tijdens de renovatie van kasteel Steytelinck in 1974 ontdekte men een eiken moerbalk met daarin de inscriptie van een jaartal. De inscriptie is moeilijk leesbaar en kan zowel 1298 als 1598 zijn. In 1298 strekte het domein rond kasteel Steytelinck zich uit tot het dorpscentrum en bevond zich hier een cluster van woonheden. Een van de bewoners was Nicolaus van Wilrike. Indien het jaartal 1298 is en niet 1598, is de inscriptie waarschijnlijk zijn werk. Pas in 1520 is voor het eerst sprake van een stenen huis. In 1560 kocht Joachim Steudlin dit ‘huys van plaisantien’. Aan hem dankt kasteel Steytelinck zijn naam.

Doorheen de eeuwen kende het kasteel verschillende eigenaars. In 1928 kocht de gemeente het park. Een jaar later werd Gemeentepark Steytelinck feestelijk geopend. Het zou echter nog tot 1967 duren vooraleer de gemeente ook het kasteel zelf kon aankopen. Het gebouw was op dat moment toe aan een grondige restauratie en kon in 1975 worden geopend voor publiek.

 

Kring voor heemkunde v.z.w. Wilrica
Kasteel Steytelinck

De tuin

De kasteelheren pasten niet alleen het gebouw maar ook de tuin aan naar hun smaak en noden. In 1810 liet de toenmalige eigenaar de tuin volgens de laatste mode aanleggen in een Engelse landschapsstijl. De tuin kreeg een meer natuurlijk uitzicht met vijvers, glooiende hellingen en steile heuvels. Die vorm bleef tot vandaag grotendeels bewaard.

De vijver in het kasteelpark kreeg het in tweede helft van de negentiende eeuw zwaar te verduren. Tussen 1860 en 1865 werden in Wilrijk Fort 6 en Fort 7 gebouwd. Deze forten maakten deel uit van de verdedigingsgordel rond Antwerpen die een veilig onderkomen kon bieden aan de politieke leiders en militaire bevelhebbers van België. Door het uitgraven van de vestinggracht van Fort 6 kwam de vijver in het park droog te staan. Dertig jaar later werd in Wilrijk het spoorwegennet uitgebreid met o.m. een spoorweg in een open sleuf. De aanleg van het spoor zorgde opnieuw voor een lege vijver.

 

Kring voor heemkunde v.z.w. Wilrica
Park Steytelinck

Een huis achter het koor

Documenten uit de vijftiende eeuw omschrijven kasteel Steytelinck als een huis achter het koor van de kerk. De grond waarop de Sint-Bavokerk staat, was een schenking van de eigenaar van kasteel Steytelinck. 

Personeelsdienstklokje

De bewoners van het kasteel wilden graag door hun personeel bediend worden. Daarom hing er onder het piramidedakje op de dakrand van het kasteel een personeelsdienstklokje. Wanneer de bewoners de klok luidden, wisten de personeelsleden die werkzaam waren in de gigantische parktuin, dat ze naar het kasteel moesten komen. Tijdens de restauratie in 1975 verhuisde het instrument naar de linkerzijde van het kasteel. Bij de laatste opknapbeurt in 2013 werd het kleinood niet meer teruggeplaatst. Op termijn krijgt het zijn originele plaats terug op de nok van het dak.

 

Verwante info: