Koen Vereecken

"Ik hoopte dat mijn foto's de oorlog in Syrië zouden stoppen"

Sultan was vroeger Reuters-fotograaf in Syrië. Hij vluchtte 3 jaar geleden weg van de oorlog. Nu werkt hij als werkervaringsklant bij het Felixarchief. Naar aanleiding van de Dag van de Vluchteling vertelt hij over zijn tocht naar België en zijn toekomst hier.


Wat voor werk deed je in Syrië?

Sultan, FelixArchief: "Ik was 18 en studeerde journalistiek aan de hogeschool toen de oorlog uitbrak. Ik besloot daar foto's van te maken. Toen 1 van mijn foto's heel populair werd via social media, werd ik plots gecontacteerd door het internationale persbureau Reuters. Ze wilden meer foto's zien van de oorlog in Syrië, en boden me een contract aan van 1 jaar. Dat was een kinderdroom die uitkwam."


Waarom begon je de oorlog te fotograferen?

"Syrië was al jaren onstabiel voordat de oorlog uitbrak. Daarom kwamen er bijna geen fotografen. Ook nu niet. Ik vond het belangrijk om de wereld te laten zien dat de oorlog echt is: gevechten, dode kinderen, mensen die plots geen huis meer hebben ... Ik hoopte dat 1 van mijn foto's de oorlog zou stoppen en vrijheid zou brengen."

"In het begin vond ik dat heel moeilijk. Maar na een tijdje werd het bijna normaal om dode mensen te fotograferen. Pas later besefte ik hoe gevaarlijk de situaties waren die ik opzocht. Maar ik kende niks anders. Ik was opgegroeid tussen geweld."

Sultan Kitaz1|2
Sultan Kitaz1|2


Waarom en hoe ben je naar België gekomen?

"Ik was intussen al 22 en zag niks veranderen in Syrië. Ik hoopte een nieuw leven op te bouwen in Europa. Mijn ouders heb ik moeten achterlaten. Zij waren te oud om de reis te ondernemen. We konden namelijk niet gewoon het vliegtuig nemen naar België."

"Ik vluchtte eerst naar Turkije, en van daaruit over de Middellandse Zee naar Griekenland. We kregen heel weinig uitleg, en zaten urenlang op een te kleine boot die niet geschikt was om over de zee te varen. Ik dacht toen: hier ga ik dood."

"Meteen na de aankomst in Griekenland moest ik 70 km wandelen naar een dorpje. Daar werden er papieren gemaakt om Athene binnen te kunnen gaan. Daarna ging ik via Macedonië, Kroatië, Servië, Hongarije en Duitsland naar België."

"Tijdens de reis verloor ik elk besef van tijd. Ik dacht maar aan 1 ding: dichter bij België komen. Met de trein of de bus, door te wandelen ... alles was goed. Omdat ik nergens iemand kende en steeds verder reisde, heb ik vaak op straat moeten slapen. Ik ontdekte achteraf dat het 6 weken had geduurd om in België te geraken."


Hoe was de ontvangst in België?

"Ik vroeg asiel aan in Brussel, maar werd doorgestuurd naar een opvangcentrum in Hasselt. Ik ben daar maar 1 maand gebleven. Mijn papieren waren sneller in orde dan normaal, toen ze ontdekten dat ik had gewerkt voor de internationale pers. Mijn foto's hadden hier blijkbaar in De Morgen en De Standaard gestaan."

"Ik besloot in Brussel te gaan wonen. Ik wilde eerst Frans leren spreken, maar dat lukte niet. Nederlands paste beter bij me. Zodra ik de taal genoeg beheerste, schreef ik me in voor een opleiding grafisch vormgever in Antwerpen. Ik verhuisde toen naar hier."

Sultan Kitaz1|4
Sultan Kitaz1|4
Sultan Kitaz1|4
Sultan Kitaz1|4


Heb je die opleiding afgemaakt?

"Mijn vader, die intussen ook naar Turkije was gevlucht, overleed in die periode. Ik merkte dat ik me niet meer kon focussen op de opleiding. Daarom stopte ik en zocht ik werk als grafisch vormgever of fotograaf. Maar dat lukte niet, ook al heb ik de ervaring en vaardigheden en ken ik de programma's. Ik ging in op een advies om te solliciteren bij de stad Antwerpen, en werk hier nu al 3 maanden."


Wil je ooit teruggaan naar Syrië?

"Dat vind ik een moeilijke vraag. Het is daar zo gevaarlijk, en ik ben naar België gekomen om een nieuw leven op te bouwen. Maar ik mis Aleppo ook wel. Dat is mijn plaats. Dat is waar ik ben opgegroeid. Al mijn vrienden en herinneringen zijn daar."


Wat voor werk doe je bij het FelixArchief?

"Ik sorteer documenten, scan ze in en controleer of alles correct verwerkt is. Het FelixArchief is een mooi gebouw en de collega's zijn leuk, maar als werkervaringsklant weet ik dat ik maar een contract van 1 jaar heb."

"Ik blijf dus zoeken naar vast werk, liefst als fotograaf. Ik heb nog steeds mijn camera van in Syrië. Die heeft de reis naar België overleefd en is intussen 7 jaar oud. Het is echt mijn liefste bezit. Die ga ik nooit wegdoen, ook niet als hij kapot is."


Wil je weer werken voor Reuters?

"Graag. Maar Reuters is niet geïnteresseerd in de foto's die ik in België maak. Omdat mode nu heel populair is op social media, ben ik een portfolio aan het opbouwen als modefotograaf. Daarvoor neem ik foto's van modellen die proberen door te breken. Zij betalen mij niet, ik betaal hen niet. Zo helpen we elkaar."

Sultan Kitaz1|3
Sultan Kitaz1|3
Sultan Kitaz1|3


Meer info over de dienst Werkervaring

De dienst Werkervaring bundelt de informatie en verspreidt de expertise over sociale tewerkstelling en sociale economie binnen de stad Antwerpen. Ze doen dat door:

  • de sociale tewerkstellingsmaatregelen binnen de stad te maximaliseren
  • voortdurend te zoeken naar nieuwe sociale tewerkstellingsmaatregelen
  • een strategische planning voor werkervaringstrajecten op te stellen (*)
  • werkervaringstrajecten te ondersteunen met jobcoaches.

(*) Bij het maken van die planning stelt Werkervaring de match tussen opdracht, noden op de arbeidsmarkt en de werkervaringsmaatregel centraal.

 

Reacties:
Er zijn nog geen reacties toegevoegd. Voeg er zelf één toe!