Olav de Laat: “Ik woon om de hoek en kwam hier vroeger zelf mijn frieten halen. Toen ik zag dat de frituur over te nemen was, sprak ik Mauro daarover aan. We gingen op de koffie bij de vorige uitbaters en die zagen het helemaal zitten om hun zaak over te laten aan twee jonge gasten. De overname duurde wel even: een boekhouder zoeken, leningen aangaan, leveranciers contacteren,… Zelfs frieten bakken moesten we nog leren. Enkele maanden voor de opening begon ik te twijfelen. Ik reisde altijd al graag. Zou ik met de frituur die vrijheid niet kwijt zijn?”

Mauro Truyens: “Ik bleef echter overtuigd. Op dat ogenblik studeerde ik nog, maar de schoolbanken of een bureau bleken niets voor mij. Ik wilde werken. En we voelen allebei de drive om iets op te bouwen, iets van onszelf te realiseren.”

Olav: “Uiteindelijk realiseerde ik me dat ik over 10 jaar ook nog kan gaan reizen. En vanaf dat moment ging ik er weer helemaal voor.”

Mauro: “We hebben de hele frituur zelf gerenoveerd, tot zelfs de tafels toe.”

Olav: “De dag van de opening moesten we het bord met het menu nog ophangen en de tafels vernissen. Sinds die eerste dag evolueerden we ook als friturist. In het begin lag hier een boekje waarin klanten feedback konden neerschrijven. In je gezicht zeggen mensen meestal dat alles goed is, op papier laten ze zich meer gaan. We lazen aanmoedigingen, maar ook opmerkingen over bijvoorbeeld de baktijd van de frieten en de snacks. Daar hielden we rekening mee, dat heeft ons echt geholpen. Intussen weten we dat we onze frieten precies 3 minuten en 45 seconden moeten bakken. De kwaliteit moet altijd goed zijn, ook op vrijdag- en zondagavond, onze drukste momenten. Je moet hier dan eens passeren rond 19 uur, dan kan het hier best druk zijn.”

Mauro: “Intussen hebben we bijna een jaar ervaring. We zijn goed op elkaar afgestemd, het helpt dat we elkaar al verschillende jaren kennen. Een vergissing bij een bestelling kan wel eens gebeuren, maar toch veel minder dan in het begin.”

Netjes en ordelijk

Olav: “We willen een eenvoudige frituur, dat netjes en ordelijk is, en waar in de eerste plaats de frietjes lekker zijn. Uiteindelijk willen de meeste mensen geen speciale dingen, maar goede frieten, curryworsten en bitterballen.”

Mauro: “Den Hoek is een buurtfrituur, met een vast cliënteel waarmee we intussen een goede band opbouwden. De meesten komen te voet of met de fiets omdat ze om de hoek wonen. De buurt reageerde erg enthousiast toen de frituur na 2 jaar sluiting weer openging.”

Olav: “We werden zelfs al eens uitgenodigd voor een etentje bij twee van onze klanten. Dat werd een heel gezellige avond.”

Mauro: ‘In de toekomst willen we de frituur nog wat verder verfraaien. Maar grote aanpassingen plannen we niet. Zo blijven we onze frieten met een grote schep uit de ronde frietketels scheppen en het vet eruit kloppen. Nieuwere ketels kosten niet alleen veel geld. De kwaliteit is ook minder omdat je de frieten in mandjes bakt: makkelijker voor de friturist, maar de frieten krijgen te weinig plaats in het vet. En de kwaliteit staat bij ons altijd voorop.”

Heraanleg straat is nodig

Mauro: “Binnenkort starten de werken aan de Anselmostraat. Die hebben uiteraard een impact op de handelaars. Voor ons zal die wel meevallen omdat onze meeste klanten buurtbewoners zijn die te voet of met de fiets komen. Voor zaken die veel klanten hebben die met de auto komen en voor de leveranciers wordt het wel wat lastiger. Maar als de werken achter de rug zijn, zal de situatie verbeterd zijn. Het is nodig dat de straat wordt heraangelegd.”

“In de straat hebben we een goede band met de nieuwe bakkerij Tartines die onlangs openging. We kennen de uitbaatster goed, ze is onze vroegere buurvrouw die ook klant is in de frituur.”

Olav: “Ook leuk is koffie- en cocktailbar Los Dos op de Sint-Jansvliet. Die wordt uitgebaat door twee jonge gasten, waaronder een vriend van ons. En we mogen ook frituur ’t Stad aan de Melkmarkt niet vergeten. De eigenaar hielp ons bij de opstart van onze eigen frituur.”