Op het Floraliënhof rusten acht bijzondere vrouwen. Schrijfsters, kunstenaressen, zangeressen, vertaalsters, onderzoeksters en pioniers. Hun levensverhalen waren ooit bekend, maar raakten doorheen de jaren stilaan op de achtergrond.
Daar brengen we verandering in. Samen met Antwerp Ghostwalk duiken we in het verleden en ontdekken we de verhalen achter deze opmerkelijke vrouwen. En jij kan mee bepalen welke drie verhalen een blijvende plaats krijgen op de begraafplaats via een permanent informatiebord.
Daar brengen we verandering in. Samen met Antwerp Ghostwalk duiken we in het verleden en ontdekken we de verhalen achter deze opmerkelijke vrouwen. En jij kan mee bepalen welke drie verhalen een blijvende plaats krijgen op de begraafplaats via een permanent informatiebord.
Laat je tijdens een begeleide wandeling meevoeren door de geschiedenis van het Floraliënhof en maak kennis met acht vrouwen die elk op hun eigen manier een bijzondere bijdrage leverden aan onze samenleving.
De wandelingen vinden plaats op:
Inschrijven kan via www.ghostwalk.be.
Wandel je niet mee? Geen probleem. Hieronder ontdek je alle verhalen ook digitaal. Nadat je ze gelezen hebt, kan je via het stemformulier jouw stem uitbrengen voor de drie vrouwenverhalen die volgens jou een permanente plek verdienen op het Floraliënhof.
Welke drie vrouwen verdienen volgens jou een blijvende plaats in het geheugen van het Floraliënhof? Lees hieronder hun verhalen, ontdek hun indrukwekkende levens en stem op jouw favorieten via het stemformulier.
Vertaalster tussen werelden
Na haar studie Germaanse filologie werkte Nicole eerst enkele jaren als lerares. Daarna verhuisde ze met haar man Peter Cremers naar Frankrijk, waar ze drie zonen kregen: Arne, Ilja en Jesse. Nicole werkte er als vertaalster van o.m. Zweedse kinderboeken en van het meesterwerk van Liang Heng: “Zoon van de Revolutie”, een indrukwekkend relaas over opgroeien in China tijdens de culturele revolutie. Bij hun terugkeer naar België begon Nicole een loopbaan als vertaalster van films en documentaires bij de VRT.
Nicole kreeg een origineel grafmonument: een openstaande deur die de verbinding tussen de wereld van de levenden en die van de doden symboliseert.
De dichteres die zichzelf vormde
Al van jongs af aan voelde Mathilda Ramboux zich aangetrokken tot poëzie. Als autodidact groeide ze uit tot een gewaardeerde Vlaamse schrijfster. Na haar doorbraak met Een klaverken uit ’s levens akker volgden verschillende succesvolle dichtbundels, verhalen en romans. Ze schreef onder meer teksten voor Edgard Tinels muziekdrama Sinte Godelieve en publiceerde samen met Marie Belpaire onder de naam Wonderland. Voor haar bijdrage aan de Vlaamse letterkunde werd ze in 1900 onderscheiden met het Ridderkruis in de Leopoldsorde.
Tussen kunst, muziek en wetenschap
Magda de Groodt groeide op in het kasteel Cantecroy in Mortsel, een ontmoetingsplaats voor kunstenaars, schrijvers en wetenschappers. Ze leerde er onder meer Alice Nahon, Jef Van Hoof, Rabindranath Tagore en Albert Einstein kennen. Geïnspireerd door deze bijzondere omgeving bouwde ze een carrière uit als voordrachtkunstenares en richtte ze muziekuitgeverij De Crans op, die een belangrijke rol speelde in de verspreiding van Vlaamse muziek en literatuur.
De stille kracht van het verzet
Toen Maria-Sylvia in 1911 trouwde met houtbewerker Edward Van Eyndonck hadden beiden geen idee wat het leven hun zou brengen. Edward werd vakbondsleider, gemeenteraadslid in Berchem, en tenslotte 20 jaar lang senator. Tijdens Wereldoorlog II speelde Marie als stille kracht een grote rol in het socialistische verzet. In hun buitenverblijf, verstopt in de bossen van Zandhoven hielden ze cruciale clandestiene meetings met latere prominente figuren.
De vrouw die een van België's grootste mysteries onderzocht
De Berchemse Hilda Leyen was kunstenares, grafisch ontwerpster én speurder. Haar fascinatie voor het verdwenen paneel De Rechtvaardige Rechters van het Lam Gods leidde tot jarenlang onderzoek. Met een indrukwekkend archief en originele onderzoeksmethoden verzamelde ze zelfs documenten uit Duitse onderzoeken tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hoewel het paneel nooit werd teruggevonden, geldt haar werk nog steeds als een van de meest grondige studies van de zaak.
Een stem voor Antwerpen
Maryse Martin, artiestennaam van Marie-Louise Segers, was een Antwerpse zangeres die veel succes oogstte in de jaren 60 en 70. Ze trad vooral op in het revuetheater, o.a. in zaal ”Oud België”, waar ze het podium deelde met coryfeeën als Gaston Berghmans en Tony Bell. Met haar goede stem speelde ze ook mee in operettes, maar het vaakst zong ze nog in de revues and bonte avonden samen met haar man, conferencier Wim Tocquet. Samen baatten ze ook vele jaren café Stadion uit, een favoriete plek voor supporters van Berchem Sport.
Weldoenster met een visie
Na haar huwelijk met André Gaspard Nottebohm werd Maria-Amalia von Laer lid van een bekende Antwerpse familie van kunstmecenassen en filantropen. Na het overlijden van haar echtgenoot zette ze zich actief in voor maatschappelijke projecten. Toen ze de gebrekkige zorg voor huidpatiënten zag, nam ze het initiatief voor een gespecialiseerde kliniek. In 1901 opende de Nottebohmkliniek haar deuren, een modern ziekenhuis met vijftig bedden.
Het mysterie van een immens fortuin
Marie-Antoinette Carlier leefde jarenlang met haar zus Amalia teruggetrokken op kasteel De Boterberg. Hoewel ze erfgename was van het fortuin van Petrofina-oprichter Hector Carlier, leefde ze opvallend sober en geïsoleerd. Na haar overlijden in 2007 ontstond een juridische strijd rond een nalatenschap van 210 miljoen euro. Het opmerkelijke verhaal van de familie werd later bekend bij een breed publiek dankzij de VRT-podcast Het Fortuin Carlier.
