Woonbegeleiding is in Antwerpen belangrijk in de strijd tegen dak- en thuisloosheid. Samen met een team van onderzoekers van de Universiteit Antwerpen (UA), Karel De Grote Hogeschool (KdG) en AP Hogeschool deed de stad Antwerpen een onderzoek en impactmeting naar de werking van deze dienst.
Woonbegeleiding is een belangrijk instrument ter preventie van en in de strijd tegen dak- en thuisloosheid. In opdracht van de stuurgroep ‘Project Impactmeting’ van de stad Antwerpen, zijn de onderzoekers met dat thema aan de slag gegaan. Het onderzoek had als doel een antwoord te formuleren op volgende onderzoeksvragen:
De bedoeling was om:
De resultaten van het onderzoek geven aan dat er 5 overkoepelende werkzame principes zijn die ervoor zorgen dat:
Die werkzame principes zijn:
Om inzicht te verwerven in wat er binnen de woonbegeleidingsdiensten werkzaam is, voor wie, waarom en onder welke omstandigheden, werd het onderzoek opgedeeld in twee fases.
1. Documentanalyse
De documentanalyse gebruikte het CAIMeR-model om informatie te verzamelen van en te structureren over de woonbegeleidingen. Het model helpt de praktijk te beschrijven aan de hand van zijn context, actoren, interventies, mechanismen en resultaten.
2. Diepte-interviews
Daarnaast werden er diepte-interviews afgenomen bij klanten, woonbegeleiders en coördinatoren om hun visie te capteren:
Vanuit de documentanalyse en de interviews werden de woonbegeleidingen geanalyseerd en werd de impact beschreven.