“We willen theater weer een plek geven in de stad”

Hoe is het idee voor TIS ontstaan? 

“Bij zowel Comp. Marius als SKaGeN spelen we graag op locatie. Tegelijk merkten we dat veel gezelschappen en makers moeilijk geschikte speelplekken vinden. Dus besloten we zelf iets op poten te zetten. Van bij het begin was het duidelijk dat het geen exclusief project voor ons zou worden, maar ook een platform voor anderen. In deze tijd is het net fijn om jezelf niet als het centrum van de wereld te zien, maar te denken: waar wij van dromen, daar dromen waarschijnlijk veel andere makers ook van. En dat bleek inderdaad zo te zijn.” 

Waarom kozen jullie voor een sobere aanpak? 

“We wilden terug naar de essentie. Geen ingewikkelde technische opstellingen, grote decors of uitgebreide lichtplannen, maar theater in zijn puurste vorm. Niets in de handen, niets in de mouwen. Je speelt met wat er is: het daglicht, de ruimte, de spelers en het publiek. Hoogstens komt er een lamp of een muziekje aan te pas. Er wordt weleens gezegd: ‘In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister’. (lacht) Net die beperkingen werken inspirerend. Ze dwingen makers om creatief te zijn en leiden vaak tot verrassende oplossingen. Met de Antwerp Management School vonden we daarvoor de ideale locatie. De binnentuin, het uitzicht over de stad en de goede akoestiek maken het een speciale, bijna poëtische plek midden in Antwerpen.” 

Hoe vullen de drie partners elkaar aan? 

“Iedereen brengt zijn eigen expertise mee. De Studio heeft enorm veel ervaring met publiekswerking, communicatie, ticketing en horeca. SKaGeN en Comp. Marius kennen dan weer de mogelijkheden en uitdagingen van locatietheater door en door. Zo versterkt iedereen elkaar.” 

Waarom vonden jullie het belangrijk om dit festival in de Antwerpse binnenstad te organiseren? 

“We hadden zin om de theaterbuurt terug op te eisen. Op veel plaatsen moet cultuur plaatsmaken voor de hoogste bieder en tegen die financiële druk kan de sector moeilijk op. Daarom wilden we zelf opnieuw ruimte creëren waar theater kan landen. Antwerpen bruist van het theatertalent en heeft een rijke traditie, maar in de zomer ontbrak nog een echt theaterfestival. Volgens ons is daar wel degelijk een publiek voor. Mensen laten zich graag verrassen door een voorstelling op een onverwachte plek. Dat is precies wat we met TIS - Theater in de Stad willen bieden.” 

Wat mogen bezoekers van het programma verwachten? 

“De belangrijkste voorwaarde was dat elke voorstelling binnen het concept paste: eenvoudig, mobiel en zonder grote technische vereisten. Van daaruit hebben we gezocht naar een mooie mix. We wilden ook bewust jonge makers een podium geven. De voorstellingen zijn heel verschillend, maar delen dezelfde lichtheid, poëzie, absurdisme en humor.” 

Naar welke voorstellingen kijk je zelf het meest uit? 

“Ik ben erg benieuwd naar Bert of Roy, omdat ik hun werk altijd graag zie. Ook IWANTADIVORCE staat hoog op mijn lijst. Twee performers bewegen daarin als robots en nemen op een speelse manier onze hedendaagse koffiecultuur en matcha-lattehype op de korrel. Ze stonden eerder al op Theater Aan Zee en ik heb er alleen maar goede dingen over gehoord.” 

Wie hopen jullie met TIS te bereiken? 

“Eigenlijk iedereen. Natuurlijk mensen die al graag naar theater gaan, maar evengoed wie zichzelf geen theaterliefhebber noemt. Bij jongeren merk je soms dat het woord ‘theater’ een drempel vormt. Noem je het een live event, dan klinkt het plots veel toegankelijker. Daarom zijn we zo blij met De Studio als partner. Zij bereiken verschillende generaties en weten ook jonge mensen warm te maken.” 

Is dit de eerste editie van een jaarlijks festival? 

“Dat is absoluut de ambitie. Maar eerst willen we tonen dat het concept werkt. Als mensen na deze eerste editie enthousiast naar huis gaan en er volgend jaar opnieuw bij willen zijn, wordt het ook makkelijker om nieuwe partners aan te trekken. Ik droom er nu al van dat je op termijn boven verschillende plekken in Antwerpen een grote heliumpijl ziet hangen die naar TIS wijst. Een herkenbaar symbool dat er ergens in de stad iets bijzonders te beleven valt.”