Ondernemer in de kijker: Liesbet Goedemé

Wie?

Liesbet Goedemé, beter bekend als Lizzie,  is vrouw, dochter, zus van vijf broers, vriendin, single moeder en uitbaatster van café’s Tram 3 en Pamela.

Waarom ben je ondernemer geworden? Wat is je drive en inspiratie? 

Ik vind het woord ‘ondernemer’ persoonlijk niet zo aantrekkelijk en ik heb er ook niet bewust voor gekozen. Het is eerder iets waar ik in ben gerold. Als student begon ik in café Kassa 4 aan de Ossenmarkt. Daar ontdekte ik voor het eerst dat een café als een thuis kan aanvoelen. Dat gevoel wilde ik ook aan anderen geven: een plek waar eenzaamheid even verdwijnt. 

Mijn drijfveer verschilt per project of evenement, maar mijn doel blijft hetzelfde: mensen een fijne tijd bezorgen, nieuwe ontmoetingen stimuleren en zoveel mogelijk leeftijden en achtergronden samenbrengen.

Heb je een tip voor andere ondernemers?

Blijf altijd jezelf.

Heb je van stad Antwerpen ondersteuning gekregen?

Ik denk dat veel collega’s het gevoel hebben dat je als café-uitbater weinig steun ervaart wanneer er klachten zijn. Horeca is zo belangrijk voor de stad, maar toch wordt je vaak als boosdoener gezien zodra iemand zich stoort. Zelfs met alle vergunningen in orde, blijft de angst voor overlast bij het organiseren van een evenement of een verjaardagsfeest met dj.

Los daarvan voel ik me wel gesteund door medewerkers van stad Antwerpen, zoals horecamanager  Zara De Meyer, die een luisterend oor bieden. Ook krijg ik steun bij mijn nieuw project Bazen van ’t Stad waarbij ik vrouwelijke ondernemers meer zichtbaarheid wil geven. 

Waarom heb je gekozen voor Antwerpen om je zaak op te starten? 

Als 15-jarige zag ik de film Any Way the Wind Blows van Tom Barman en wist ik: zodra ik ‘vrij’ ben (18 en klaar met het middelbaar), wil ik naar Antwerpen. De dag dat ik mijn diploma kreeg, ben ik letterlijk naar ’t stad gefietst en gebleven. Mijn liefde voor Antwerpen en zijn bewoners is groot. 

Wat is het mooiste dat je meemaakte als ondernemer?

Toen ik besloot mijn eerste café, Cabron, te sluiten, voelde ik me verloren. Mijn hart was gebroken en ik wist niet wie ik was zonder café. De dag dat mijn tweede zaak, Tram 3, opende – op mijn dertigste verjaardag – voelde ik me weer compleet. Het was alsof ik geheeld werd. 

Welke Antwerpse horeca- of handelszaak vind je inspirerend en waarom?

Ik vind elke zaak op zijn manier inspirerend. Ik hou van plekken waar gewoon goed eten wordt geserveerd, zonder ingewikkeld concept en met een gewoon interieur. Zelf ben ik een gewoontebeest en ga vaak naar dezelfde zaken: Escobar, PhoViet, Dancing Chocolat, Patine en Snowwok op het Sint-Jansplein zijn favorieten.
Veel eigenaars vinden het leuk om een zaak te analyseren: wie is de baas, hoe werkt het personeel… en wat zouden de dagomzetten zijn?
Ik hoop vooral op veel samenwerkingen, want ik geloof niet in concurrentie. Verder hoop ik dat de stad horeca blijft ondersteunen. En hoewel ik zelf geen roker ben, zou ik het fijn vinden als er opnieuw wordt nagedacht over het rookverbod op terrassen (knipoog).